Hoe fijn is het om even ‘uit je hoofd ’te zijn. Een hobby die handwerk vereist is dan fantastisch. Voor de een is het muziek maken, voor de ander breien. Op Meerdanvijftig.nl laten we in onze rubriek ‘Tussen hoofd- en handwerk’ meerdere mensen over een aanstekelijke hobby aan het woord. Dit keer Marianne Timmers, die als ergotherapeut al veel met haar handen deed en het anderen aanleerde.
Van jongs af aan was Marianne al bezig met lapjes en wol om bijvoorbeeld Barbiekleertjes te maken. In haar opleiding ergotherapie probeerde Marianne dan ook allerlei soorten handwerk uit. ‘Dat waren dingen als haken en breien, maar ook tekenen, schilderen, weven en hout bewerken. In mijn vak laat je cliënten zaken zelf ervaren en oplossen. Een van de dingen die ik deed was ze hun eigen creativiteit laten ontdekken door knutselspelletjes en bijvoorbeeld hout bewerken. Per slot van rekening werk je in de ergotherapie veel met het bovenste deel van je lichaam zodat cliënten allerlei zaken in het dagelijkse leven (weer) kunnen uitvoeren’, legt ze uit.
Het begin: de merklap
Ook privé deed ze veel met haar handen. Marianne: ‘Zo begon ik toen ik net getrouwd was aan het borduren van een merklap. Die bleef liggen toen we drie jongens kregen, maar ook voor de jongens was ik altijd op zoek naar knutseldingen die ik met hen kon doen. Ik vond het fantastisch om allerlei dingen samen te bouwen van Lego. Verder vind ik het geen straf om mijn huis op te leuken door te schilderen en gordijnen of bijzondere objecten te maken. Ook maakte ik tijdens dat drukke gezinsleven wandkleden, meestal voor anderen. Die merklap heb ik trouwens afgemaakt toen onze jongens uit huis gingen. Alleen waren mijn ogen toen slechter geworden en moest ik voor die kleine steekjes een loep en meer licht gebruiken.’
Tijd met en voor mezelf
Toen Marianne tijdens de wintersport een leuke muts zag, dacht ze meteen ‘die kan ik zelf ook maken’. ‘Ik maakte er een foto van en ben die muts na gaan breien en maakte er ook een voering in. Zo ontwikkelde zich een eigen model en uitvoering. Ook maakte ik talrijke babymutsjes. Eigenlijk is het breien daar weer mee begonnen. Vorig jaar nog breide ik voor verschillende mensen op de camping zo’n kleurrijke muts.’
Soms breide ze ook in opdracht. ‘ Maar ik wil geen verplichting voelen, dat geeft stress. Ik ben dan bezig met de kleuren en welke voering bij die persoon past. Na mijn pensioen had ik veel tijd om na te denken en dat werd piekeren, vaak over dingen waar ik geen invloed op had. Ik moest leren weer tijd met en voor mezelf te nemen. Handwerken helpt me daarbij, vaak zijn het de herhalende handelingen die rust geven.’
Bijzonder vestje
Maar soms zoekt ze ook naar een uitdaging. Dat is bijvoorbeeld de kerststal die ze nu op de camping haakt. ‘Toen onze jongens klein waren, maakte ik dezelfde van stof. Nu haak ik de figuurtjes en kom ik soms dingen tegen die even niet lukken. Zoals de engel die niet goed bleef staan. Dan knip ik die open en zet er een stevigere bodem in.’
Thuis doet ze vrijwilligerswerk op een zorgboerderij en spoort ook daar mensen aan om iets met hun handen te doen. ‘Een mevrouw breit nu vierkante lapjes die ik dan weer aan elkaar zet om er een kussen of deken van te maken.’
Zelf breide ze onlangs een vestje voor het oudere kindje naar voorbeeld van het cadeau voor de baby waarvan de moeder in verwachting was.
Lampen van houtstronken
Met oud collega’s gaat Marianne samen met hun partners een keer per jaar lang weekend in Frankrijk. ‘Dan wordt er lekker gekookt, van alles bezocht en ook ‘geknutseld’. Dan zoeken we bijvoorbeeld tijdens rommelmarkten naar serviesgoed en maken daar etagères van. Nog steeds doe ik veel met verf en hout en maak daar kunstige voorwerpen van. Zo heb ik lampen gemaakt van 60 jaar oude wijnstronken die we in Frankrijk vonden. De hanglamp hangt nu bij onze zoon in New York. Handwerken brengt me rust en blijheid, vooral omdat ik in gedachten bezig ben met de persoon waar ik iets voor maak.’
Lees meer
Haar hobby glas-in-lood helpt Mariëtte Pellegrom haar ziekte te accepteren. Wendy Voois heeft haar hart verloren aan pottenbakken. Toon Wooning doet aan houtbewerking. Evert Prijs ging terug naar de hobby uit zijn jeugd: modelschepen bouwen en juf Sas maakte van haar hobby haar beroep. Marieke ontstresst achter de naaimachine en Kees Rooze maakt graag muziek en dat begon met een Egmond gitaar. Marnix Princen was als kind in de ban van Pokémon. Hij blikt terug op 30 jaar Pokémon en Karin de Lange ontdekte de Kintsugi; de Japanse kunst van het repareren.
