Gisteren, 27 februari 2026, was het precies 30 jaar geleden dat de eerste Pokémonspellen uitkwamen voor de Nintendo Game Boy, de perfecte aanleiding om terug te blikken op de reacties van ouders en kinderen toen en om te zien waar het fenomeen nu staat.
Pokémania
Met de komst van de games en al helemaal met de bijhorende televisieserie explodeerde de populariteit van Pokémon wereldwijd. De zogenoemde ‘Pokemania’ werd een feit. Pokémon was al snel overal; broodtrommels, etuis, knuffels, een kaartspel, zo’n beetje alles wat je kon bedenken was in Pokémonthema te verkrijgen. Het kaartspel werd dé bezigheid op het schoolplein, al wist eigenlijk niemand hoe je het spel moest spelen. Dat het verzamelen van kaarten en memorabilia centraal kwam te staan werd ondersteund door de natuur van het originele videospe. Daar is het verzamelen van de 151 pocket monsters het doel. Perfect samengevat met de slogan: Gotta Catch ‘Em All!
De populariteit onder kinderen werd over het algemeen niet gedeeld door hun ouders. De kaarten werden als geldverspilling afgedaan en Pokémon zou een rage zijn die net zo snel voorbij zou gaan als het opgekomen is. In verschillende christelijke sferen werd de rage veel serieuzer genomen, maar juist als iets gevaarlijks gezien. Pokémon zou een occult project van Satan zijn om kinderen te beïnvloeden, een morele paniek die in 2016 herhaald werd met de populariteit van het telefoonspel Pokémon GO.
Van 151 naar 1025 in 30 jaar
Voor een rage houdt Pokémon het met 30 jaar bestaan al erg lang vol. In plaats van snel te verdwijnen is het alleen maar blijven groeien. Elke paar jaar komen er nieuwe Pokémon bij, waardoor het aantal van 151 naar 1025 is uitgebreid. De tv-serie die 26 jaar lang de iconische hoofdkarakters Ash en Pikachu volgde is in 2023 beëindigd, maar direct opgevolgd door een serie met nieuwe personages. In totaal zijn er 23 animatiefilms uitgebracht en één speelfilm.
Op het gebied van videospellen is Pokémon ook nog steeds dominant. Zo staat het op de vierde plek van best verkopende videospellen ooit en is het telefoonspel Pokémon GO meer dan een miljard keer gedownload.
De Pokémon kaarten die als geldverspilling weggezet worden zijn nu een kleine goudmijn. De Charizard kaart uit de eerste set wordt nu voor honderden euro’s verkocht via specifiek toegewijde handelsites zoals cardmarket.com.
Deze multimediastrategie heeft ervoor gezorgd dat Pokémon nu de best verdienende mediafranchise ter wereld is. Met een totale opbrengst van zeker 115 miljard dollar. Ter vergelijking: de nummer twee, Mickey Mouse, heeft 61 miljard opgeleverd en nummer vier, Star Wars, 46,7 miljard dollar.
Niet té cool, niet té schattig
Dat Pokémon een zó groot succes zou worden, kon uiteraard niemand voorspellen. Een oorzaak zou nog weleens kunnen liggen in de filosofie van ontwerper Ken Sugimori, die aangaf dat hij Pokémon altijd zo ontwerpt dat ze niet té cool of té schattig zijn, maar juist ook iets vreemds hebben. Op die manier is elk ontwerp echt uniek en daardoor sneller iconisch.
Enthousiasme van kinderen voeden
Het is nu misschien makkelijk om te concluderen dat ouders er helemaal naast zaten met Pokémon wegzetten als tijdelijke rage en geldverspilling, maar dat zou flauw zijn. De rages die wel tijdelijk waren en de verdwenen rivaliserende kaartspellen die nu geen geld waard zijn, worden dan vergeten. Dat een jeugdhobby nu monetaire waarde heeft zou sowieso niet centraal moeten staan.
Wat het blijvend succes van Pokémon vooral aangeeft is dat onbegrip van ouders over de interesses van hun kinderen niet vertolkt moet worden naar afwijzing, afkeuring en wegwuiven. Door middel van het voeden van het enthousiasme en de interesses van een kind kun je een onderdeel zijn van wat misschien wel een levenslange hobby blijft.
Lees meer
Millennial Marnix Princen vormt een brug tussen de Babyboomers en Gen X (onze doelgroep) enerzijds en Gen Z en Gen Alpha (de jeugd van tegenwoordig) anderzijds. Hij schreef eerder over het fenomeen 6-7 en ter gelegenheid van Valentijnsdag over liefde in al haar vormen.
