Marieke maakt kinderkleding als afleiding
Hoe fijn is het om even ‘uit je hoofd ’ te zijn. Een hobby die handwerk vereist is dan fantastisch. Voor de een is het muziek maken, voor de ander is het breien. Op Meerdanvijftig.nl laten we de komende tijd in de rubriek ‘Tussen hoofd- en handwerk’ meerdere mensen over een aanstekelijke hobby aan het woord. Dit keer Marieke Steeg (57) over haar ideale ‘ontstressmoment’: achter de naaimachine.
Winkelkleding paste niet
Marieke had tot ze kinderen kreeg er nooit over gedacht kleding te gaan maken. Toen haar kinderen, nu 37 en 33, klein waren begon ze met kleertjes voor hen te maken. “Vooral omdat kleding uit de winkel hen niet paste; ze waren smal en broeken zakten altijd af”, vertelt Marieke. “Ook ging ik op naailes. De naailerares paste patronen aan op de maten van mijn kinderen, dat was erg fijn.”
Op een gegeven moment vonden haar kinderen zelfgemaakte kleren niet meer leuk. Marieke naaide af en toe nog iets voor zichzelf, maar lang niet zo veel als voor de kinderen.
Niet uitraderen maar beamen
Dat veranderde toen ze 8 jaar geleden kleinkinderen kreeg. Marieke: “Mijn dochter Elske vroeg toen of ik ook voor haar kinderen kleding wilde maken, want ze vond toen ze klein was zelfgemaakte kleding zo fijn zitten.”
Dus begon Marieke weer met haar oude hobby. “Ik kijk vrijwel nooit tv, maar na mijn werk in de zorg zie je me vaak achter de naaimachine. Dan verzet ik mijn zinnen en verdwijnt de stress van het werk,” legt ze uit.
Ze maakt zelf geen patronen, maar past gekochte patronen aan op de maat van haar kleinkinderen. Marieke: “Ik radeer niets meer uit zoals vroeger, veel te veel werk en bovendien zie ik al die lijntjes op het patroonpapier niet meer zo goed. Ik gebruik altijd de beamer waardoor het patroon op de stof verschijnt en ik het meteen kan uitknippen.”
Japanse machines zijn geweldig
Tegenwoordig geeft ze zelf naailes en cursisten maken dan gebruik van alle faciliteiten die ze heeft, zoals twee beamers een borduurmachine die ook kan naaien van Husqvarna, een lockmachine van Juki en twee coverlocks ofwel deksteekmachines. ‘Die laatste zijn van het Japanse merk Baby lock. Die zijn heel fijn, want dan ziet het werk er aan de binnenkant ook heel professioneel uit. Door de goede machines hebben cursisten in twee lessen al iets af, dat motiveert om verder te gaan.’
Volgend jaar gaat ze met haar zoon zelfs naar Japan en een bezoek aan de Baby lock fabriek ontbreekt dan zeker niet. “Ik ga daar als het kan een workshop volgen.”
Borduren kost tijd
De kleinkinderen zijn altijd blij als ze zien wat oma heeft gemaakt. “O, wat mooi”, zeggen ze dan. “Dank je wel oma.”
Er gaat veel tijd in haar ontwerpen zitten, vooral als er geborduurde items op staan. “Als ik iets bijzonders borduur, moet ik er vaak uren bijblijven, want je moet steeds nieuwe kleuren garen inrijgen. Door ervaring heb ik intussen wel adresjes om van een eigen ontwerp een borduurpatroon te laten maken,” vertelt ze.
De kleding die Marieke maakt is bijzonder, maar spectaculair zijn de rugzakken die ze voor haar kleinkinderen maakte. “Dat was dure stof en er zit erg veel werk in: wel 100 uur. Als ik ze zou verkopen zou ik er 200 tot 300 euro voor moeten vragen,” legt ze uit.
Vrouwenwerk niet gewaardeerd
En dat is iets wat Marieke mateloos frustreert. ‘’Vrouwenwerk wordt ondergewaardeerd, een trui breien of aparte kleding maken kost uren arbeid. Daar willen mensen dan niet voor betalen. Terwijl als een timmerman een kastje maakt en daar 30 euro per uur voor vraagt, we dat heel normaal vinden…’
Creaties van Marieke zijn te zien op: www.loflydesigns.nl
Meer lezen
Marlies Mielekamp schrijft niet alleen over de bijzondere hobby’s van anderen, zoals scheepsmodellenbouwer
Evert Prijs. Ze heeft zelf een nieuwe hobby opgepakt: glasfusing. En dan heeft ze ook nog een passie voor haken. En waagde ze zich een paar maanden geleden aan sokken breien. En natuurlijk heeft ze tips hoe we leuke dingen kunnen maken voor de Kerst!
