Gitaar is na de piano het populairste muziekinstrument in ons land. Als kind hebben velen wel eens de snaren laten zingen maar niet iedereen is er zo van in de ban geraakt als Kees Rooze, die nog steeds in meerdere bands speelt als gitarist. Hij behoort tot de 25000 50plussers die actief popmuziek maken. Het begon voor hem meer dan een halve eeuw geleden met zijn eerste elektrische Egmond gitaar. Uit de fabriek in Eindhoven die allerlei popsterren van een gitaar heeft voorzien.
Eelt op je vingertoppen
Gitaar spelen is mijn passie. Een passie die ontstond toen ik op jonge leeftijd mijn oudste broer zag repeteren in het Zonnehuis in Amsterdam-Noord. Ik werd vooral gefascineerd door het spel van de sologitarist. Dat wilde ik ook: slaggitaar en sologitaar spelen. Dat vergde wel wat doorzettingsvermogen, want als beginner staan de snaren in je vingers gegroefd. Gelukkig verdwijnt dat ongemak na enige tijd, als er zich eelt op je vingertoppen vormt.
Zo ging ik als 14-jarige op een zaterdagmiddag oefenen op de kamer van een vriendje in de Rivierenbuurt in Amsterdam. We oefenden tot onze vingers blauw zagen. Hij op het elektronisch orgel en ik op de gitaar. Totdat we ‘Don’t let me be misunderstood’ van The Animals onder de knie hadden. Onlangs stond het nummer opnieuw op het programma in de akoestische groep waarin ik speel.
Als tiener weet ik nog hoe ik het nummer van The Animals speelde. Maar dan op een mooie -bijna- nieuwe Egmond gitaar. Hij is van een andere jongen met wie ik wel eens samen speelde en die hem wel wil verkopen. Maar hoe krijg ik de 75 gulden die hij ervoor wil hebben bij elkaar? Destijds een groot bedrag voor me. Gelukkig begrijpen mijn ouders mijn passie. Met het geld dat ik met auto wassen heb verdiend en hun ondersteuning kom ik zo in het bezit van mijn eerste elektrische gitaar. Een echte Egmond!
Gitaarfabriek Egmond
Uilke Egmond heeft vlak na de oorlog in Eindhoven een muziekwinkel, ‘Musica’. Oorsponkelijk importeert het bedrijf violen maar uiteindelijk bouwt Uilke er zijn eerste gitaar. Met succes, want uiteindelijk verrijst in het nabijgelegen Best een heuse fabriek die op het hoogtepunt van zijn bestaan 150 werknemers telt. Het blijkt dat de fabriek met betaalbare ‘triplexkes’ (zoals de Belgische komiek Urbanus zegt) het voor menigeen mogelijk maakt om gitaar te gaan spelen.
Pijl en boog
Veel instrumenten zijn voor de export naar Groot-Brittannië en de Verenigde Staten. Hoewel van sommige exemplaren de snaren zo hoog staan dat je de gitaar als pijl en boog kan gebruiken, heb ik zelf, eerlijk is eerlijk, altijd op een goed bespeelbaar instrument mogen spelen. Mijn broer met wie ik eind jaren zestig in een band speel, heeft een Egmond met een massief plankje met element, prachtig beschilderd door zijn muzikale vriendin.
Paul McCartney, Keith Richard en vele anderen
We bevinden ons in illuster gezelschap. Want de Egmond fabriek heeft aan heel wat bekende mensen gitaren geleverd. Maar Roy Orbison, George Harrison, Paul McCartney, Brian May en ook Keith Richard zullen wel met betere gitaren zijn uitgerust door het familiebedrijf. Vaak onder de merknaam Egmond Toledo. Egmond heeft ook voor ‘Martin’ een topmerk onder de gitaren gebouwd en als ik mij niet vergis onder de naam Rosetti. Andere merken van Egmond waren Caledonie, Miller en Wilson; de betere hand gebouwde semi akoestische instrumenten.
Eigen Egmond verdient restauratie
Jammer dat ik bij dit verhaal niet even mijn eigen Egmond gitaar kan laten horen. Toen ik een Youtube video over de Egmond gitaar kreeg doorgestuurd, heb ik hem weer eens uit de hoes gehaald. De tand des tijds heeft hem echter geen goed gedaan. Terwijl de beige skai hoes, liefdevol door mijn moeder gemaakt, hem jarenlang heeft beschermd. Helaas is toch een stemmechaniek van mijn gitaar gevallen. Maar niet getreurd, dat kan worden vervangen. Die mooie Egmond gitaar verdient het om in ere te worden hersteld. Al was het maar omdat hij me zoveel plezierige muzikale uren heeft bezorgd op het podium van de popmuziek.
Lees meer
Kees Rooze speelt gitaar en zingt in diverse bands. Zodoende heeft hij oog en oor voor bekend en onbekend talent. Lees zijn verhaal over het optreden van Rondé in de Tolhuistuin er maar op na. Of Barrelhouse op Jazz by the Sea. Muziek maken is voor iedereen boven de 50, schreef hij al jaren geleden. En hij schreef over zijn beste vriend, René de Lange die een muzikale alleskunner is. Zelfs corona kon ze niet van de muziek afhouden: ze ontdekten software; jamulus om samen op afstand te repeteren. En hij vertelt ook hoe hij plezier beleeft aan het vormen van een One Man Band.
