In de journalistiek hoor je veel verhalen, die je niet altijd kunt opschrijven. Omdat mensen niet onder hun eigen naam hun relaas op internet willen terugvinden of omdat de omstandigheden zich niet lenen voor een interview. Na vele jaren in het vak kan Brigitte Leferink heel wat vertellen. Dat doet ze onder de titel ‘Mijn geheim’. Deze keer het verhaal van Petra. Ze wil niet meer met haar zus en zwager op vakantie.
Samen de wereld gezien
“Twintig jaar geleden was het ideaal: met mijn zus en haar man op vakantie. Onze kinderen zijn ongeveer even oud en hadden aan elkaar gezellige speelkameraadjes. We hebben samen veel van de wereld gezien. We overlegden van tevoren waar we naar toe wilden en vervolgens regelde mijn zwager alles. Dat ging altijd goed. Ik vond het ook wel prettig. Hoefde me nergens meer druk over te maken, behalve over wat er mee moest in de reistassen.”
Puberteit
“De gezamenlijke vakanties stopten toen de kinderen gingen puberen. Ze kregen verschillende interesses, wilden ook wel eens met andere jongeren contact leggen. Gelukkig was dat bij alle kinderen zo, waardoor we zonder gedoe een andere keus konden maken. De gezinnen gingen apart van elkaar op vakantie.”
Een verschrikking
“Sinds twee jaar gaan de jongelui helemaal niet meer mee. Mijn zus vond dat een goede aanleiding om ons te vragen met zijn vieren op reis te gaan. Met de herinnering aan eerdere vakanties waren wij er gelijk voor te porren. Maar dat viel tegen. Mijn zwager regelde net als vroeger alles maar dat was echt teveel. Er was totaal geen ruimte voor eigen inbreng. Ja, de bestemming hadden we samen uitgezocht: een stedentrip naar Stockholm. Maar verder had hij alles in zijn eentje tot in detail voorbereid. Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat, inclusief museumtickets en restaurantreserveringen. Ik vond het een verschrikking.”
Strak schema
“Ik heb me nooit gerealiseerd hoe onze kinderen als buffer werkten. Dat een vakantie met jonge kinderen een heel andere dynamiek heeft en een andere dagindeling dan wanneer je met alleen volwassenen weggaat. In Stockholm volgden we met mijn zus en zwager op vakantie een strak schema. Verzoeken om een beetje ruimte werden genegeerd onder het mom dat we niet te laat mochten komen, dat onze tafel in het restaurant aan anderen vergeven zou worden of dat ons toegangsticket niet meer geldig zou zijn. Mijn man en zus vonden het wel prima. Die genoten van de reis, maar mijn humeur werd steeds slechter.”
Samen met zus en zwager op vakantie? Mij niet meer gezien
“Deze zomer zijn we, op aandringen van mijn man, nog een keer op de uitnodiging voor een gezamenlijke vakantie ingegaan. Ik stelde de voorwaarde dat ik meer vrije tijd wilde, meer ruimte voor spontane acties. Dat leek op voorhand goed te gaan, het programma was niet helemaal dichtgetimmerd, maar toch voelde ik de constante druk. En dat merkten ze aan me. Ik werd kortaf en kribbig. Wat mij betreft laten we het bij deze twee keer. Ik wil de verhouding met mijn zus en zwager graag goed houden, want verder kan ik het uitstekend met ze vinden. Maar samen op vakantie… mij niet meer gezien. Ik denk dat ik een reis naar een tropisch eiland boek. Helemaal in mijn eentje. En dan alleen maar in het zwembad liggen en boeken lezen. Heerlijk niksen en niemand die vertelt wat ik moet doen.”
Meer lezen
Samen met volwassen kinderen op vakantie kan gezellig zijn. Maar wat doe je als ouders als ze er steeds maar vanuit gaan, dat jullie betalen? En leuk die moeder-dochteruitjes maar wat als je moeder er misschien te oud voor wordt…En vakantie met een man waarvan je niet langer houdt, kan een breekpunt zijn.
Openingsfoto: Pixabay
