Ze zien er onooglijk uit en een buitenstaander gooit ze zonder na te denken bij het oud vuil. Maar de bezitter koestert de dierbare herinnering in onze rubriek ‘Voorwerp van Vroeger’. Zoals de verbleekte eieren van haar schoonzus die Stella Ruisch elk jaar aan het einde van de vastentijd als paasversiering in een vaas met voorjaarstakken hangt.
Dromen met de Libelle
Mijn schoonzus en ik hadden niet veel overeenkomsten. Zij leefde in een traditionele relatie met haar man en kind. Geen werk buitenshuis dus, zoals mijn diepste wens was na de komst van mijn eerste kind. Begin jaren tachtig geen vanzelfsprekendheid. Terwijl ik op mijn werk de mannelijke collega’s van repliek diende over emancipatie, bladerde ik thuis door de Libelle en droomde van mooi aangeklede tafels met heerlijke paasrecepten. Het huisvrouwen-bloed kruipt waar het niet gaan kan. Met een peuter moest het er sfeervoller aan toe gaan, vond ik.
Eierverf
Alleen had ik geen tijd om servetten, papieren tafelkleed te kopen, laat staan gelegenheid om allerlei doe-het-zelf paasversieringen te maken. Bij de supermarkt hadden ze gelukkig wel een onhandig eierverf setje voor de kleine.
Schoonzus hielp me uit de brand
Inmiddels weet ik niet meer wanneer -misschien was het die keer dat ze me met oppassen uit de brand hielp- kreeg ik spontaan van mijn schoonzus die typische Libelle thuis-tut-dingetjes die menig Nederlandse woonkamer in de jaren tachtig gezellig maakten. Ze wilde ze toch afdanken, zei ze. Ik denk dat ze zich niet realiseerde hoeveel plezier ze me ermee deed. De gefiguurzaagde witte gans met blauwe strik, heb ik inmiddels niet meer. Met een nieuwe uitbouw aan het huis had ik niet langer de benodigde vensterbank.
Libeller kan het niet
En inmiddels zorgen mijn dochters voor een gezellig Paasfeest. De een zorgt voor het papieren kleed om te kleuren en is zo creatief dat we leuke eierwarmers op tafel hebben, de ander slooft zich uit om zelf de heerlijkste chocolade paaseitjes te maken. Libeller kan niet.
Misschien niet trendy, die paasversiering
De moderne tijd heeft de paasversiering (ongetwijfeld afkomstig van de bedreigde winkelsoort Blokker) van mijn schoonzus ook al lang ingehaald. Toch hang ik ze elk jaar nog trouw op. Net als de kleine beschilderde konijntjes en de andere kleine paasversieringen. Kan mij wat bommen, dat ze misschien niet passen in de huidige trends. Ze houden wel de herinnering aan mijn schoonzus die meer dan 10 jaar geleden veel te jong is overleden, levend.
Meer lezen
Marlies Mielekamp gaf de afgelopen jaren al tips waarmee je je kamer snel van paasversiering kan voorzien. Te weinig tijd? Een papieren paaskleed is zo gekocht en het inkleuren is in onze familie al uitgegroeid tot een ontspannende traditie. Ook volwassenen vinden het trouwens leuk naar eieren te zoeken, lees er maar over in Groot en klein piepkuiken. En wie eropuit wil, in het oosten van het land koesteren ze de traditie van paasvuren ontsteken.
