Op 20 mei 2026 was het honderd jaar geleden dat het kinderboek Winnie De Poeh in druk verscheen, geschreven door Alan A. Milne in 1926. In het tijdschrift De Groene Amsterdammer verscheen een speels artikel van Thor Rydin over schrijver en boek om de honderdjarige te eren. Ik was er direct door getroffen, want Winnie De Poeh is een grote favoriet, nog steeds. En ik blijk lang niet de enige. Ik haalde prompt de twee boekjes te voorschijn die ik voor mijn kinderen kocht. Jammer genoeg wilden ze die lang niet zo vaak voorgelezen hebben als ik ze graag zou willen voorlezen.
Oorlogsleed
De naam Winnie De Poeh kwam van de bruine beer die de mascotte van de Canadese troepen was in de Eerste Wereldoorlog. A.A. Milne, de schrijver was zelf een oorlogsveteraan. Dat gold ook voor de tekenaar van de figuren in het boek, Edward Shepard. Zoals de schrijver van het artikel in De Groene concludeert over die periode: ‘Zoals de meeste mannen van die leeftijd’. De afbeeldingen zijn voor veel volwassenen nog altijd herkenbaar en in het publieke geheugen verankerd, vooral omdat ook de Disney-studio ze verder verspreidt heeft. De verhalen verschenen in 83 talen en er zijn 70 miljoen exemplaren van verkocht.
Christopher Robin
Poeh is de beer van Christopher Robin, de zoon van A.A.Milne. De anderen zoals Iejoor, Kanga & Roe, Knorretje, Teigetje, Konijn en Uil zijn getekend naar de echte knuffels waar zijn zoon meespeelde. Met zijn verhalen voor zijn zoontje gaf hij deze knuffels een fantasiewereld waarin zij avonturen beleefden en om moesten gaan met tegenslag en gevoelens als angst, verwondering en twijfel. Zijn zoon heeft overigens verteld dat zijn vader weinig tijd met hem doorbracht en dat het zijn moeder was die zijn vader vertelde over de belevenissen van zijn zoon die tot de verhalen van Winnie De Poeh leidden.
Angst
Eén van de mooiste vind ik het verhaal waarin een droom uitgroeit tot een nachtmerrie die zelfs de echte wereld anders doet lijken. De werkelijkheid stelt echter gerust. Knorretje droomt van de Klontemiggel. In zijn droom groeit de Klontemiggel uit tot een enorm monster. De volgende dag kijkt hij in een kuil en ziet daar een enorm monster. De Klontemiggel, denkt hij. Alleen blijkt de Klontemiggel Poeh te zijn die met zijn kop klem zit in de honingpot.
Citaten Knorretje
Veel van de snedige opmerkingen die in de verhaaltjes voorkomen zijn een eigen leven gaan leiden. De mooiste vind ik: ‘Hoe spel je liefde?’ ‘Dat spel je niet, dat voel je.’ Of eigenlijk nog mooier: ‘Wat voor dag is het?’, vroeg Poeh. ‘Het is vandaag’, zei Knorretje. ‘Mijn favoriete dag’, zei Poeh. Deze citaten en meer zijn te vinden op internet.
Levenslessen
De wijsheden die uit de verhalen spreken zijn al honderd jaar lang een inspiratiebron. Er is bijvoorbeeld het boek Winnie De Poeh de manager van Roger E. Allen. De principes van leiding geven worden daarin uitgelegd aan de hand van enkele belevenissen van Poeh. Dat de wijsheden uit de verhaaltjes aanspreken komt ook naar voren uit het boekje De Tao van Poeh van Benjamin Hoff. Dat de verhalen je geestelijk doen opknappen wordt benadrukt in Levenslessen van Winnie De Poeh van Janet Marshall. Het mooiste blijft toch zelf de verhaaltjes lezen uit de drie boeken die in twee jaar tijd, tussen 1926 en 1928, verschenen van A.A. Milne. Waarom? ‘Nou, gewoon’, zou Poeh zeggen.
Lees meer
Eerder vertelden Marlies, Jaap, Stella en Mariska wat hun favoriete kinderboek is. Kinderboeken zijn vaker niet aan leeftijd gebonden. Dik vijftig en nog steeds fan van Floddertje. Niet alleen boeken roepen nostalgische gevoelens bij Karin op. Met een oude beschuitbus staat haar jeugd op tafel. En ook een margarinekistje, een ander voorwerp van vroeger heeft een verhaal. Op zoek naar levenslessen? Jo de Poorter heeft lessen voor een koningin in spe. Frits de Lange schreef een boek over zijn zoektocht naar wijsheid.
