Brigitte Leferink daagt zichzelf elk jaar uit om minstens 52 boeken te lezen. Iedere woensdag deelt ze haar uitgelezen boeken op onze Facebookpagina. Voor de vakantie tipt ze er vijf. Net verschenen en oudere boeken. Vondsten uit de bibliotheek, de boekhandel en geleende exemplaren. Brigitte haalt haar boeken overal vandaan.
Misbruik werkt een levenlang door
Geen lichte kost, wel prettig geschreven en ook zo dat je graag door blijft lezen. Dat is De liefde daarna van Helene Bracht.
Zeventig jaar moest Helene worden, voor ze haar verhaal kon opschrijven. Een verhaal dat begint als ze als jong meisje wordt misbruikt door een vriend van de familie. Een man die haar thuis bijles komt geven maar haar ondertussen seksueel misbruikt. Het duurde lang voor haar ouders erachter kwamen, maar dan is het voorbij. Het misbruik. Niet de gevolgen ervan.
Helene vertelt openhartig over haar leven daarna. Hoe ze de seksuele revolutie beleeft, daarin meegaat, en hoe haar relaties en liefdesleven daarna vorm krijgen.
Ze vertelt hoe lastig het is als je nooit grenzen hebt leren stellen. Als de eerste ervaringen op seksueel gebied stieken zijn, een geheim waarover je niet mag praten, blijkt het in het latere leven ook moeilijk om gevoelens uit te spreken.
Het verhaal over haar liefdesleven is een pijnlijk en openhartig verhaal. Het eindigt positief. En als je de laatste pagina’s leest, waarin ze vertelt hoe een nieuwe levensvreugde bezit van haar nam, dan kun je alleen maar heel blij voor haar zijn.
Agatha Christie als inspiratiebron
Tien grote talenten, de zevende misdaadroman rond het personage Thomas Breens, een ex-televisieproducer, doet denken aan And then there were none (TIen kleine negertjes) van Agatha Christie.
Tien grote Vlaamse talenten komen in 1985 bij elkaar op een Frans landgoed. Tien mensen aan het begin van hun loopbaan. Het is een warme, hete, zinnelijke zomer waarin Kathy, de vrouw van de (eveneens Vlaamse) kasteelheer de dood vindt. Is het moord? Is het een ongeluk? Niemand die het weet, maar er komt een einde aan de gezelligheid.
Dertig jaar later komt Thomas Breens het verhaal toevallig op het spoort en het laat hem niet los. Hij neemt het initiatief om alle mensen nog een bij elkaar te brengen. Een mooi onderwerp voor een documentaire, meent hij. En niet alleen de tv-producent maar ook alle nog levende kunstenaars delen zijn mening.
In de aanloop naar de reünie, gebeuren er echter dingen waardoor er een sinistere sfeer ontstaat. Is het eigenlijk wel zo’n goed idee? En wat zijn de gevolgen als de waarheid aan het licht komt.
Het verhaal blijft spannend tot het eind. Niet alleen om de vraag of de dood van Kathy wordt opgehelderd, maar ofhoe de relatie van Tomas Breens zelf stand houdt.
Terug in de tijd
Hoeveel er daadwerkelijk waar is van de historische roman Het vrouwenhofje vraag ik me af, maar het is een heerlijk boek om te lezen. Gebaseerd op het verhaal achter Het Hofje van Mevrouw van Aerden.
Het is 1692. De twintigjarige Maria moet een keuze maken: trouwen met haar grote liefde Johannes, een timmerman, of doen wat haar ouders graag willen en trouwen met de dertig jaar oudere Pieter. Niet alleen weduwnaar maar ook nog eens vader van zes kinderen.
Marie kiest voor Pieter in de hoop en verwachting dat hij snel zal overlijden waarna ze met Pieter kan trouwen. Pieter belooft te wachten.
Wat volgt is een levensverhaal waarin alles anders loopt dan Maria had gedacht. Alleen al het gegeven dat Pieter het heel lang volhoudt en er geen sprake is van een snel ‘inruilen’ van haar echtgenoot.
Een fijn leesboek waarin dilemma’s rondom liefde en trouw aan bod komen. Net als de bijzondere relatie tussen personeel en werkgever. De vraag komt steeds naar boven: hoe ver gaat Maria in het trekken van haar eigen plan? Hoe ontwikkelen haar gevoelens voor Pieter zich. Hoe kun je je ontworstelen aan je opvoeding?
Ik vertrek
Wat doe je als je man een affaire begint? Dan raap je je spullen en je kind bij elkaar en vertrek je naar het platteland. Tenminste, dat is wat Anne doet. Ze laat Hanburg met de ambiteuze, hippe leeftijdgenoten achter en vlucht naar een oude tante die in haar eentje in een oude boerderij woont. Een tante die helemaal niet op bezoek zit te wachten maar haar nicht met kind toch opneemt.
De vrouwen moeten aan elkaar wennen. Anne moet bovendien wennen aan het nieuwe leven, de andere mensen, een levensstijl die haar vreemd is.
In Duitsland werd Het oude land door de boekhandels uitgeroepen tot lievelingsboek van het jaar. Ook in Nederland kreeg het lovende kritieken. Dat begrijp ik wel. De debuutroman Dörte Hansen verbindt heden, verleden, familiegeheimen en menselijke relaties met elkaar.
Portret van een moeder
In Milouda vertelt Abbie Chalgoum het verhaal van zijn moeder. Van haar jeugd in een afgelegen dorpje in Marokko tot en met haar leven in Nederland. Het verhaal van een jong meisje dat uitgehuwelijkt wordt aan een onbekende neef en met hem verhuist naar Marrakech. Ver van haar geliefde ouders en broertje. Haar man vertrekt naar het buitenland om geld te verdienen. Eerst naar Frankrijk, later naar Nederland. Mimouda blijft alleen met (steeds meer) kinderen achter. Vaak zonder te weten waar haar man is, wanneer hij terugkomt en ook zonder geld. Een hard bestaan.
Dat lijkt allemaal beter te worden als ze naar Nederland verhuizen. In Limburg bouwen ze een nieuw leven op. Alleen is het voor Milouda en de kinderen geen gelukkig leven. Isolement en geweld vormen een rode draad.
Abbie Chalgoum heeft het verhaal zonder commentaar opgeschreven aan de hand van de verhalen die zijn moeder hem vertelde.
Lees meer
Ook de oude boekentips zijn de moeite van het lezen nog waard. Bekijk de boektips voor bij de kerstboom of de vijf boeken die vorige jaar mee moesten in de vakantiekoffer. Of de mooiste 5 boeken van 2024 en boeken die je bij de strot grijpen.
