Waarschijnlijk heb je het al vaak voorbij zien komen, jonge kinderen die schijnbaar vanuit het niets opeens ‘6-7’ (six-seven) beginnen te schreeuwen en daar rare armbewegingen bij maken. Het is zo populair onder kinderen dat het lessen zodanig verstoort dat het in verschillende klaslokalen nu verboden is. Het fenomeen is zo groot dat ‘67’ bij het befaamde online woordenboek Dictionary.com het Woord van het Jaar 2025 is geworden. In Nederland is het Kinderwoord van het Jaar 2025.

Maar wat betekent het nou eigenlijk? Waar komt het vandaan? En waarom is het toch zo ongelooflijk populair? Als Millennial ben ik in de perfecte positie om de taal van Gen Z en Gen Alpha te vertolken aan Gen X en Babyboomers.

Betekenis en origine van 6-7

Ik zal maar meteen eerlijk zijn, de oorsprong en betekenis zijn eigenlijk volledig irrelevant voor het fenomeen. De meeste kinderen zullen dit zelf ook niet weten. Toch zal ik het kort uitleggen. De uitspraak zelf komt uit het nummer “Doot Doot (6 7)” van de Amerikaanse drill rapper Skrilla. Hij verbindt er zelf geen verdere betekenis aan. Het nummer werd in verschillende video’s gebruikt met clipjes van de basketballer LaMelo Ball die 6 foot 7 (201 cm) lang is. De video’s werden zo populair dat ook officiële basketbalorganisaties het nummer gingen gebruiken. Op sociale media begonnen influencers hiernaar te verwijzen door in willekeurige video’s “six-seven” te zeggen. Het bijhorende handgebaar ontstond later toen een video viraal ging waar een kind dit gebaar maakte terwijl iemand de uitspraak zei.

Het oorspronkelijke publiek van deze video’s wist dat dit een verwijzing naar basketbal was. Kijkers die deze sport niet volgen merkten alleen op dat ze opeens allerlei video’s zagen waarin met nadruk “six-seven” werd gezegd. Voor hen werd het een verwijzing naar die eerdere video’s. Ook zij zijn de term toen in hun video’s gaan gebruiken. Dit is het moment waarbij de betekenis verloren is gegaan. Six-Seven werd een verwijzing naar eerdere verwijzingen naar niets.

Bij de groep horen

Oké, effectief betekent het dus niks meer, waarom is het dan populair? In het dagelijks leven komen het getal 67 en de uitspraak ‘6 tot 7’ regelmatig voor. Wanneer kinderen dit horen, denken zij terug aan de video’s waar zij dit eerder gehoord hebben. Mensen die de video’s niet gezien hebben maken deze verbinding niet. Hierdoor ontstaan er een in-group en een out-group, de groep mensen die het herkennen en de groep mensen die het niet herkennen. Door gezamenlijk te lachen, of ‘six-seven’ te roepen, signaleren de kinderen aan elkaar dat zij onderdeel zijn van de in-group. Het onbegrip van leraren identificeert hen als onderdeel van de out-group.

Wanneer de eerste groep de klas kinderen is en de tweede groep bestaat uit leraren en ouders, ontstaat er een gevoel van verbintenis onder de leden van de eerste groep. Ook is het een omkering van de orde. Normaal zijn het ouders en leraren die de kinderen moeten onderwijzen. Nu is er iets dat de kinderen weten en begrijpen en de volwassenen niet. Het gelach, het onbegrip van de leraar en het gelach om het onbegrip van de leraar verstoren de serieuze omgeving van het klaslokaal.

Schadelijk of niet?

De beschuldiging dat het fenomeen schadelijk is voor de ontwikkeling omdat het de les verstoord werd door ouders en leraren al snel gemaakt. ‘Oudere jongeren’, zoals studenten, beschuldigen de kinderen ervan dat ‘hun hersenen gekookt zijn’ en hun humor alleen maar ‘brainrot’ is. Het lijkt dat zij zijn vergeten dat zij zelf moesten lachen of ‘Nice’ zeiden elke keer als het cijfer 69 werd genoemd. Zij herkenden 69 als verwijzing naar een seksstandje. Daarbij zijn er ook leraren die juist gebruikmaken van het fenomeen om de aandacht bij de les te houden.

Conclusie

Dus? Is dit schadelijk? Nee natuurlijk niet. Hoewel het lesverstorend kan zijn en ik goed kan begrijpen dat leraren er helemaal gek van worden, kan het geen kwaad en kan het zelfs studiebevorderend worden ingezet. Daarbij werkt het verbindend voor de klas. Het is maar een grapje waar kinderen blij van worden. Een grapje dat eigenlijk al minder serieus moet worden geworden dan ik in dit artikel heb gedaan.